De beroemde Corniche, het luxe strand, de vele horeca-etablissementen en het relatief kaal ogende grote festivalgebouw zijn in beslag genomen door ruim 9.000 reclamelieden. Vanuit Amerika tot Azerbeidzjan, vanuit Belarus tot Tunesië, vanuit China tot Vietnam. En natuurlijk uit Europa. Dit jaar, een recessiejaar in veel, vooral Europese, landen, is er toch weer een recordaantal campagnes ingezonden om te worden gejureerd door de talloze internationale jury's van reclamevaklieden. In totaal meer dan 34.000! Van die inzendingen komen er 517 uit Nederland (ter vergelijking: 2.300 uit Engeland en 5.000 uit de VS).
In de beginjaren ging je naar Cannes om te kijken naar commercials (voor op tv of in de bios), reclame-uitingen in dagbladen en magazines en buitenreclame. Drie categorieën reclame-uitingen, dat was het dan wel. Inmiddels zijn dat er 15. De genoemde, en verder van online en pr tot design en promotie. Zelfs de manier waarop de media worden ingezet voor reclame wordt beoordeeld. De vele winnaars van Grand Prix's, Gouden, Zilveren en -in mindere mate- zelfs Bronzen Leeuwen zijn tijdelijk helden, terug in eigen land. En niet zelden kunnen ze een salarisverhoging of een andere, betere baan tegemoet zien. En ook de winnende reclamebureaus trekken extra de aandacht. Amanda Benfell, pr-manager van het festival, somt op: ''Ons festival vormt het begin van vele mooie dingen, van een nieuw idee van aanpak tot een nieuwe relatie en zelfs een carrière.'' Want een banenmarkt is Cannes dus ook.
Dat er zoveel méér soorten reclame meedingen naar prijzen in Cannes werd onlangs ook gesignaleerd door Mark Tuttsel, de creatieve opperbaas van het grote Amerikaanse reclamebureau Leo Burnett. Dat produceert jaarlijks een lijst met voorspellingen van prijswinnende reclame in Cannes. Voor het eerst in 25 jaar bestaat die lijst voor minder dan de helft uit traditionele tv- of bioscoopcommercials, merkt hij op. “Creatieve ideeën van reclamemakers zijn steeds vaker medianeutraal. Steeds vaker dienen ze als springplank voor nieuwe mogelijkheden in de media. De reclame is en blijft een ideeënindustrie en creativiteit is haar munteenheid.''
De reclame-uitingen ingezonden door Nederlandse reclamebureaus kennen we doorgaans al langer via de tv, de bios of van kranten of tijdschriften. Ze maken een selectie van hun beste werk gemaakt voor opdrachtgevers, maar letten wel op dat alles vertaald is in het Engels en dat de boodschap begrijpelijk is voor buitenlandse juryleden. Want ook een reclameman of vrouw uit Korea of Brazilië oordeelt mee. Bovendien is een inzending prijzig, dus ook wat dat betreft is het handig om scherp te selecteren.
De meest recente Grand Prix-winnaar van Nederlandse bodem is uit 2009 toen het beetje enge filmpje 'Carousel' van Philips won in de categorie bioscoopfilms. Het werd gemaakt door reclamebureau Tribal DDB Amsterdam. En vorig jaar won de Amsterdamse vestiging van het Amerikaanse reclamebureau Wieden + Kennedy eveneens een film Grand Prix, voor Nike's 'Write the Future'-commercial met onder andere voetballer Wayne Rooney compleet met baard. Veel aandacht kreeg nog veel langer geleden de Nederlandse Grand Prix-winnaar 'Olifant' voor Nestlé's Rolo. Met de olifant die wraakt neemt. Dat was gemaakt door het niet meer bestaande Nederlandse reclamebureau Ammirati Puris Lintas (nu Lowe & Partners geheten). Wat de kanshebber is voor de Grand Prix voor commercials? Een lastige vraag waar de reclamevakpers jaarlijks zijn tanden op stukbijt. Een kanshebber is in ieder geval de Amerikaanse tekenfilm met een serieuze boodschap, voor een restaurantketen, Chipotle. In 'Back to the Start' is de rol van de muziek ook belangrijk: Coldplay's klassieker 'The Scientist' wordt gezongen door country muziek legende Willie Nelson.
Over de jaren is het reclamefestival van Cannes uitgegroeid tot veel méér dan een kijkfestival, want een week lang worden er ook vaak boeiende lezingen en conferenties georganiseerd. Natuurlijk over reclame en media, zodat je je altijd kunt verweren tegen de thuisblijvers: ''Ik heb véél opgestoken in Cannes en had eigenlijk geen tijd meer voor het strand.'' Maar, en dat is dus zo jammer, de algemene pers laat het afweten. Hoogstens de einduitslagen worden gemeld in de dagbladen, via radio en tv of online. En dan meestal alleen de Grand Prix's en soms de Gouden Leeuwen. De algemene media hebben wel belangstelling voor reclame, maar dan meer voor zichzelf, als drager van betaalde reclame. Tijd dat ze meer aandacht gaan besteden aan het maken ervan, want dat is toch ook interessant.
